بدون عنوان

به اين فكر مي‌كنم كه اين روزه سوكوتي كه به خاطر شرايط ماماني و بابايي گرفتم خوب بوه يا نه اما هرچي باشه باعث شد تا يه كمي در مورد خودم فكر كنم و اينكه قراره چطور ني‌ني برا اين دو تا بچه يه خورده بزرگتر از خودم باشم.

دلم براي نوشتن تو وبلاگم تنگيده بود چون كلي حرف داشتم اما مجبور به سكوت بودم . 

حالا كه اومدم مثل سنجده زمانه ماماني كه هميشه از اون بالا مي‌ديدم كه مي‌گفت بر مي‌گردم حتما، بر مي‌گردم حتما